Soms moet je zoeken!

Als landschapsfotograaf en natuurliefhebber ben ik graag in de bergen! De schone lucht, het ruige landschap en de rust maken dit voor mij tot een van de fijnste plekken om te zijn. Daarom zal ik de komende tijd een aantal blogs schrijven over mijn avonturen in de bergen van Zwitserland.

In mijn vorige post nam ik jullie mee de berg op naar een schitterend meer. Vandaag zijn we bij de ongelooflijk mooie Aletschgletsjer; een mega grote gletsjer (ruim 22 km lang, 1,8 km breed, 900 meter dik en 11 miljard ton ijs) die omgeven wordt door imposante vierduizenders!

Het landschap rondom de gletsjer is een lust voor het oog!

Omringd door stilte

Onze hike start boven op de berg, dus nemen we de kabelbaan omhoog. Het is warm, erg warm! Zelfs wanneer we op 2333 meter uitstappen is het warm. Voordat we rust nemen om naar de gletsjer te kijken lopen we eerst weg van de (relatieve) drukte. We willen in alle rust kunnen genieten van het uitzicht. Gelukkig blijft vrijwel iedereen op het uitzichtpunt en al snel zijn we alleen; omringd door stilte. Het uitzicht is werkelijk adembenemend en het is moeilijk in te schatten hoe groot deze gletsjer daadwerkelijk is.

Op slechts een paar honderd meter van het uitzichtpunt zijn we nagenoeg alleen en omringd door stilte. Het uitzicht is adembenemend!

Saai en vlak

Al snel wordt duidelijk dat een mooie foto maken nog een flinke uitdaging zal worden. Er is geen wolkje aan de lucht en hoe indrukwekkend de gletsjer voor het oog is, op de foto wordt het saai en vlak. Ik neem dus geen enkele moeite met het pakken van mijn camera. Het is nog vroeg en we zijn hier de hele dag. Onze hike volgt de gletsjer naar een hoger gelegen bergtop. Een erg mooie route met kleine meertjes, gigantische rotsen en constant een fantastisch uitzicht op de gletsjer.

Inspiratieloos

Ondanks dat het landschap schitterend is en we met volle teugen genieten, heb ik geen inspiratie tot fotograferen. Het klinkt misschien wat vaag, maar ik moet het beeld ervaren. Ik moet het voelen. Pas dan kan ik vol overgave een foto maken. Dat gevoel is er nu niet. Maar dit betekend niet dat ik niet geniet. De hike is fantastisch en we hebben het erg naar ons zin! Wanneer we het hoogste punt van de hike hebben gehaald bestellen we een biertje bij de hut en rusten even lekker uit.

Het leuke aan deze kijkers is dat de naam van de bergtop en de hoogte wordt geprojecteerd op het beeld dat je ziet.

Een gevoel van stress

Het eerste deel van de terugweg naar het middenstation (de bovenste lift gaat tot 18.00), is dezelfde route als omhoog. Het licht  wordt steeds mooier. Dit komt doordat de zon lager aan de hemel staat en we golden hour naderen. Ik voel nu toch wel wat tijdsdruk en zenuwen opkomen. Ik wil graag een mooi shot van de gletsjer, maar heb nog steeds niks gevonden wat mijn inspireert tot het maken van die foto. Tijdens onze afdaling komen we een kudde schapen tegen die op weg zijn naar een slaapplek. Het ziet er geweldig uit met de laagstaande zon. Achteraf was dit een mooi shot geweest maar ik was meer gefocust op een foto van de gletsjer zelf.

Complementaire kleuren

Om een mooie foto van de gletsjer te maken heb ik dus een element nodig dat contrasteert met blauw. Een complementaire kleur dus. Gelukkig beginnen de herfstkleuren op gang te komen en zijn er al veel planten die een dieprode kleur aannemen. Ondanks de saaie blauwe lucht verwacht ik dat deze planten in de voorgrond voor genoeg spanning en interesse in het beeld zullen zorgen. Nu is het dus zaak om de juiste hoeveelheid, lijn en positie te vinden. Na een tijdje zoeken heb ik dit gevonden en schiet ik mijn gletsjerfoto!

Terwijl het laatste licht op de bergketen in de achtergrond valt, schiet ik dit beeld; De Aletschgletsjer 22 km lang, 1,8 km breed, 900 meter dik en 11 miljard ton ijs!

Kers op de taart

Blij dat het is gelukt pak ik mijn spullen in. De zon gaat bijna onder en we moeten nog een aardig stuk lopen om bij het middenstation te komen. Onderweg valt mijn oog echter op het schitterende Monta Rosa massief, de zacht roze tinten en al de lagen van heuvels en bergen die er voor liggen. Wanneer het gouden licht op een bergdorpje valt, zie ik een schitterend panorama voor mij. Snel zet ik al mijn spullen klaar. Ik weet dat ik voor dit shot mijn 70-200 nodig heb om zo ver mogelijk te kunnen inzoomen. Wat een genot!! Dit shot maakt alles goed. Na deze foto te hebben gemaakt moet ik een flink stuk rennen om Joke weer in te halen. Maar uiteindelijk is dit het allemaal waard!

Voor mij zie ik een schitterend gelaagd landschap met als kers op de taart het majestueuze Monta Rosa massief. 

Bedankt voor het lezen

Heel erg bedankt voor het lezen! Als je mijn fotografie mooi vindt, volg me dan op Instagram @harmenpiekema en Facebook. Bekijk mijn YouTube channel om behind the scenes vlogs te zien, hier kun je leren hoe bepaalde instellingen te gebruiken en mij volgen op mijn avonturen. Kijk voor gesigneerde prints even in mijn webshop. Alle support is welkom!

 



Geef een reactie